Twitterblauwtjes lopen!

Natuurlijk, na vorige keer een blog te hebben moeten schrijven over revelatie Google+, is het nu bijna vanzelfsprekend de beurt aan Twitter. Net als dat het geval was bij Google+, had ik vantevoren ook al een natuurlijk afkeer tegen Twitter. Nee, ik vind mezelf niet interessant genoeg om om de zoveel minuten te Tweeten wat ik aan het doen ben en nee, ik vind jullie ook niet interessant genoeg om te lezen wat jullie aan het doen zijn. Maar goed, “wat moet, dat moet.”

Nu moet ik eerlijk zeggen dat twitter me niet geheel is tegengevallen. Oké, met ongeveer 14 volgers en ongeveer 20 tweets ben ik niet een van de meest actieve twitteraars op het wereldwijdeweb, maar ik moet toegeven dat het soms best interessant kan zijn om mensen zo op de korte voet te volgen – al helemaal de vereiste celebraties. Als muzikant zijnde heb ik natuurlijk meteen de keuze gemaakt om de meest fanatieke twitteraars uit de bands waar ik van hou te gaan volgen; Matt Bellamy van Muse, en Richard Hughes van Keane. (Toevallig genoeg kwam ik ook langs het twitteraccount van Greg Sestero, een B-acteur en model, bekend van de belachelijk slechte cultfilm The Room – dus vooruit, die ging ik toen ook maar volgen.) Helaas blijkt Bellamy lang niet zo fanatiek te zijn als ik hoopte (zijn laatste tweet dateerde van 15 Augustus). Naief als ik ben heb ik hem nog wel om een reactie getwitterd, maar nee, niks. Misschien heeft-ie z’n account een paar weekjes in de ban gedaan. Ik zie namelijk wel dat hij op andere mede-Musers reageert, dus compleet z’n fans negeren doet-ie in ieder geval niet. Dat is al iets.

Dan Richard Hughes; deze drummer houdt zich op twitter een stuk actiever bezig! De laatste tijd plaatst hij vooral tweets over Troy Davis – een tot de doodstraf veroordeelde Amerikaanse gevangene. Onterecht, volgens Hughes, Amnesty International en vele andere bekende muzikanten. En hoewel het iets is waar ik me normaal gesproken nooit bezig mee zou houden, weet hij met zijn dagelijkse tweets wel mijn aandacht te trekken (ik heb zelfs al namens Amnesty een petitie ondertekend). Vandaar dat ik besloot hem op dat onderwerp te twitteren (“Hi, you’re doing a great job, blabla”), echter, ook geen reactie. Misschien houdt-ie zich op dit moment liever bezig met echt belangrijke zaken. Dat is natuurlijk ook z’n goed recht.

Om nog even terug te komen op mijn B-ster Sestero; ook daar op twitter geen reactie van gekregen. Hoewel hij op Facebook redelijk actief reageert op “fans”, is dat op twitter blijkbaar een stuk minder. Ach, misschien kies ik mijn sterren gewoon verkeerd uit… Zou internationaal misschien sowieso te hoog gegrepen zijn?

Dus, een korte conclusie; Twitter kan best handig zijn om op de hoogte te blijven van mensen die je interessant vind, maar het is niet geschikt om lange diepzinnige gesprekken met ze te voeren. Eigenlijk een mooie bevestiging van mijn voorvermoeden; Twitter; leuk, maar sociaal behoorlijk oppervlakkig.

Advertisements


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s