I still haven’t found what I’m tweeting for..

Goed, naast bovengenoemde titel zal ik in deze opdracht niet verder gaan betogen over het zoveelste oppervlakkige medium; belangrijk is meer hoe ik mijn eerste weken als gebruiker van Twitter heb ervaren. Wat 1 van de eerste vragen echter was bij het starten van mijn account en na het vrij random selecteren van enkele bekende figuren om te volgen, was wat ik nou moest doen. Ik kon zelf een tweet plaatsen, maar ik begreep totaal niet waarom dat iets zou moeten zijn wat ik niet gewoon op mijn statusupdate op Facebook zou schrijven. Dat is dus mijn eerste vraag: in wat voor punt verschilt het van een statusupdate van Facebook, waarin je ook gebruikers kan taggen zoals Twitter de ‘@…’-techniek gebruikt.

Het antwoord daarop is waarschijnlijk de hashtag. Het is inderdaad een erg handige manier van informatie documenteren op Internet. 1 van de probleemaspecten van Internet is namelijk dat het ontzettend gefragmenteerd is, en je dus altijd selectief zal zijn als je op bepaalde punten informatie zoekt op Internet. Met de hashtag kunnen dat soort dingen overkomen worden, omdat als er 1 uniforme hashtag per onderwerp is, de diverse invalshoeken wel goed bij elkaar geraapt kunnen worden.

Om nu op de opdracht terug te komen: ik ben zelf een behoorlijke fan van wielrennen, en omdat deze week in teken staat van de WK wielrennen, wilde ik 1 van mijn favoriete sportmannen volgen: Robert Gesink. De directe aanleiding daarvoor is eigenlijk zijn beenbreuk, die hij 1 week voor het WK opliep. Sporters zijn altijd geneigd om daar redelijk koel op te reageren voor de camera (in eerste instantie deed ik dus vooral aan TV-interviews om de mening hierover te horen), dus ik was ook wel erg benieuwd hoe hij daarover zou schrijven op Twitter.

Wat mij in eerste instantie meteen al opviel was de username: RGUpdate. Dit had helemaal niets persoonlijks wat mij betreft. Er stond ook een link bij naar zijn website www.robertgesink.nl. Daardoor had het al niet echt een authentiek gevoel voor mij. Maar niets is minder waar; Twitter is en blijft een persoonlijk medium. Dat moet ook wel, aangezien Robert Gesink zo’n 50.000 volgers heeft. Opvallend is daarnaast dat Robert welgeteld 0 mensen volgt. Dit zou wat kunnen zeggen over zijn Twittergebruik (een pure uitlaatklep) maar ook over zijn afgesloten persoonlijkheid. Maar goed, de link tussen Twittergebruik en werkelijke persoonlijkheid is wat mij betreft niet echt onomstreden vastgelegd dus daar concludeer ik maar niets over. Overigens vroeg ik mij ook meteen af wie nu de echte Robert Gesink is, omdat er meerdere pagina’s met zijn naam bestaan. Ik denk overigens dat ik nu wel de goede heb gevonden.

Als ik vervolgens naar zijn tweets kijk dan zie ik bepaalde piekmomenten. Rond de Tour de France plaatst hij minimaal 1 bericht per dag, over de sfeer, de mensen, hoe het ging. Vervolgens plaatst hij 1 tweet over dat we allemaal de 555-actie in Afrika moeten steunen, en dan is er even 2 maanden niets. Daarna na zijn val en beenbreuk weer een reeks van 4 tweets binnen een paar dagen, over het WK onder andere. Het lijkt er dus op dat in tijden dat hij juist veel meer door media gevolgd wordt, de behoefte om te tweeten steeds groter wordt; interessant! Dat zou betekenen dat hij Twitter wel degelijk als toevoeging op bestaande media ziet, of misschien zelfs als een medium om de balans een beetje te herstellen (op TV niet de juiste indruk achterlaten en dat via Twitter recht willen zetten). Ik heb vrijwel direct na zijn val een bericht gestuurd hoe het gaat, hoe het in het ziekenhuis was, hem sterkte gewenst en gevraagd of hij een foto wilde laten zien hoe het er uit zag. Geheel volgens de verwachting heb ik geen antwoord gekregen, maar hij antwoordde precies zoals ik verwacht had: indirect. Hij heeft (waarschijnlijk vanwege meerdere verzoeken) een foto gepost, en ook een tweet geplaatst waarin hij iedereen bedankt voor de steunbetuigingen. Op deze manier is er echter weinig interactie op persoonlijk vlak, en is voor mij de lol er dan ook snel af.

Snel over op iemand die ik naar aanleiding van dat WK ook ben gaan volgen: de NOS-commentator Maarten Ducrot. Een compleet andere twitteraar dan Gesink. Dat zie je bijvoorbeeld al aan de pagina, waar zeker gewerkt is aan de opmaak. Daarnaast heeft Maarten ook veel minder volgers: 7285. En hij volgt zelf 64 mensen. Wat ik persoonlijk erg grappig vind is dat Lance Armstrong Ducrot ook volgt, ondanks het verschil in taal. Twitter kan dergelijke verschillen kennelijk overkomen, zelfs terwijl Ducrot puur in het Nederlands tweet.

Ducrot is daarnaast ook qua inhoud een heel andere twitteraar dan Gesink: hij stelt vragen, daagt mensen uit. Een goed voorbeeld hiervan is de tweet “Alles draait om de onttroning van Cancellara. Ze ruiken bloed. Maar gaat het Martin of een ander ook lukken?” Hiermee is het duidelijk de bedoeling om reacties uit te lokken, om te peilen, wellicht nieuwe informatie en inzichten te krijgen. Als commentator van een programma is dat ook logisch, je probeert inhoud te ontlokken. Daaraan kunnen we ook zien dat Gesink en Ducrot duidelijk met verschillende doelen Twitter zijn gaan gebruiken: Gesink wil een medium waarin hij zijn fans op de hoogte kan houden dat altijd voor hem beschikbaar is, en wellicht ook zodat hij reacties van fans kan krijgen. Ducrot daarentegen is meer een schakel in het grote Twitter-netwerk: retweeten, commentaar leveren, informatie van boven naar beneden weergeven, en ruimte maken voor reacties van de ‘leek’. Erg interessant om te zien.

Zelf is mijn beeld van Robert Gesink weinig veranderd, of het moet zijn empathie met de 555-actie over de hongersnood in Afrika zijn. Mijn beeld van Ducrot is eigenlijk ook weinig veranderd; zoals ik hem op de NOS ken als een geïnteresseerd en (zelf)kritische commentator zo komt hij ook op Twitter over. Beiden hebben dus eerder een beeld bevestigd dan onderuit gehaald en ik ben ze niet anders gaan zien. Ik heb helaas geen antwoord van Maarten Ducrot gehad, maar dat komt denk ik eerder doordat ik mijn bericht gisteren pas stuurde, dan dat hij niet bereid is te antwoorden. Wel ben ik er achter gekomen wat volgens mij hun doel is om Twitter te gaan gebruiken.

Volgens mij heeft Twitter (ondanks dat beide voorbeelden het tegendeel aangeven) wel degelijk effect op de beeldvorming, maar om nou te zeggen dat ik zin heb om te gaan Twitteren alleen maar om te kijken of die ene persoon nou net iets meer disclosure heeft dan bij de vooropgezette sessies op TV? Ik denk het niet.

Frank

 

– Edit – Inmiddels van Maarten Ducrot gehad: “@FrankvKesteren: Groot gelijk heb je. Ik denk inderdaad dat Freire de grootste kanshebber is”. Niet erg veel bijzonders, wel leuk om een antwoord te krijgen. Bevestigt wel mijn beeld dat het een erg open man is die zich heus niet te goed voelt om op ‘leken’ in te gaan.

Advertisements

2 Comments on “I still haven’t found what I’m tweeting for..”

  1. lies0788 says:

    Goed uitgebreid verhaal, erg leuk dat je ook twee verschillende personen hebt gevolgd! Is je attitude jegens Maarten Ducrot veranderd door zijn reactie? Voor de rest goed geschreven!

  2. fvk2010 says:

    Dank je wel! Nee, dat is niet echt veranderd. Zoals ik al zei; hij is wel een erg open iemand die graag voor meningen van anderen openstaat en zich graag uit allerlei hoeken laat bijpraten. Het is wel iemand van wie ik verwacht had dat hij veel zou twitteren


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s