Het ontstaan van een Twitteraar

Voordat de cursus social media was begonnen was ik al actief op Facebook. Vaak werd ik door mijn vriendinnen ingeschreven voor Twitter, maar ik bleef stug volhouden dat dát toch echt niet iets voor mij was.  Op Facebook ´vertelde´ ik al nooit wat ik deed dus waarom zou ik dat op Twitter wel doen?
Maar toen kwam de dag die alles veranderde: het eerste college van social media!

Ik heb mij voor dit vak niet alleen voor Twitter moeten inschrijven, maar ook voor Google + en Delicious. Eerlijk gezegd heb ik met de laatste twee social netwerk sites niet iets gedaan, meer aangemeld en een beetje rondgekeken op de site, maar Twitter bleek wel leuker dan gedacht. Bekende personen volgen en zien wat iedereen doet is toch zo saai nog niet! Je hebt altijd vermaak dus dat is altijd een goed ding.
Ik heb (heel ouderwets) geen internet op mijn telefoon dus echt de hele dag door Twitteren is het niet geworden. Dus de echte Twitteraar  in mij moet nog komen. Maar meestal als ik thuis was ging ik toch even (als ik dan tijd had) een Tweet zetten en kijken wat voor effect het had op andere mensen.
Maar ook in verloren uren op school, wachtend op het volgende college, heeft Twitter mij goed vermaakt.  Lezen wat andere vriendinnen, bekende personen en merken Twitteren is nog best interessant.  Toch vond ik het wel weer jammer dat deze bekende personen niet reageerden op mijn Tweets naar hen.
Ik moet toegeven dat ik vaker zou Twitteren als ik een mobiele telefoon had met internet. Dan ratel je maar door over alle kleine dingen, wat juist zo onbelangrijk is dat het grappig wordt. Toch vind ik wel dat er ook face-to-face contact moet blijven om bij te praten met personen die je volgt op Twitter. Bekende mensen gaat natuurlijk niet lukken maar je vrienden/vriendinnen nog wel! Lekker over de kleine dingetjes praten is natuurlijk altijd leuk, op Twitter en in het echt.

Met die andere personen waar je wel een band mee hebt maar eigenlijk niet vaak ziet kun je door middel van Twitter het bridging capital vergroten.  Deze personen kunnen belangrijk zijn voor belangrijke informatie (dit hangt natuurlijk af van hoe belangrijk je roddels en andere weetjes op Twitter vindt) maar behoud je zwakke banden mee. Een echt bonding capital zou je meer bij Facebook kunnen vinden, dit zijn meer sterke banden met  emotionele steun.  Bijvoorbeeld bepaalde groepen op Facebook waarbij steun wordt gegeven aan mensen met een bepaalde ziekte.

Op Facebook en Twitter probeer ik mijn dagelijkse bezigheden luchtig te houden. Dat wil zeggen dat als er een keer iets naars gebeurt ik dit niet gelijk op Twitter of Facebook zou posten. Mijn audience zijn weliswaar allemaal personen die ik ken, maar mensen die echt dichtbij mij staan zullen op den duur toch wel van het slechte nieuws horen.  
Mijn self-disclosure is dus veel hoger bij personen die dichter bij mij staan. Die mogen veel meer dingen van mij weten in tegenstelling tot anderen.

Advertisements

One Comment on “Het ontstaan van een Twitteraar”

  1. stefanboerlage says:

    Grappig dat je Twitter zelfs zonder mobiel internet al leuk vind om te gebruiken. Toch wel een van de kenmerken van Twitter, volgens mij – dat je elk moment van de dag beschikbaar “moet” zijn. Inderdaad benieuwd hoe verslaafd je dan gaat raken als je dat wél kan 😉


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s