Facebook, that’s it

Oude routines zijn moeilijk te doorbreken. Ik gebruikte vóór het vak Sociale Media alleen Facebook en blijk tijdens en vanzelfsprekend ook nà dit vak alleen Facebook te gebruiken. Twitter heeft mijn hart niet veroverd en gebruik ik alleen als noodzakelijk voor de opdrachten van het vak. Ook Delicious en Google + behoren niet tot mijn favorieten. Hyves heb ik enige jaren geleden al vaarwel gezegd en LinkedIn is iets wat ik nog even voor de toekomst bewaar. Kortom: Facebook, that’s it!

Wat betreft die routines: ik volg een vast patroon bij het opstarten van mijn laptop. Naast het opvallende feit dat het mij elke keer weer niet lukt om het wachtwoord van mijn laptop in één keer goed in te voeren, open ik internet met browser Google Chrome, want wie gebruikt er tegenwoordig nog Internet Explorer? Of Mozilla Firefox..? Daarbij komt ben ik groot oppervlakkig aanhanger van Google. Mijn scherm verandert in www.nu.nl. Ik scan alle actuele kopjes, check het weerbericht, opvallend nieuws en moet – ik geef het wederom eerlijk toe – ook even een blik werpen op het geroddel over celebrities. Ik open mijn e-mail, uiteraard ook van Google. Na mijn mail te hebben gelezen en verwerkt, open ik een nieuw tabblad waarin Facebook te voorschijn komt; even de laatste nieuwsupdates lezen en me ernstig storen aan die ene ‘net-niet-vriendin’ die voor de zoveelste keer haar schildpad gaat uitlaten en, wonderbaarlijk, gaat koken omdat ze honger heeft. Dit alles gepaard met meer uitroeptekens dan letters, doet mij ooit nog een dag besluiten haar uit mijn vriendenlijst te halen. Tot op heden blijft mijn nieuwsgierigheid het winnen. Na Facebook open ik Blackboard. Zijn er nog nieuwe mededelingen of tentamencijfers bekend? YouTube open ik volgens de ‘history’ die Google Chrome mij verschaft ook geregeld. Na dit vaste patroon vestig ik m’n aandacht op zaken die op dat moment spelen. Nog even wat opzoeken over dat ene onderwerp, nog wat mailtjes versturen en deze periode opvallend veel studiewerk.

Mijn gevoel naar het gebruik van social media is na het volgen van dit vak wel degelijk veranderd. Ik ken nu meer theorieën achter dit gebruik en kan het meer ‘doorgronden’. Zo let ik op Facebook op de verschillende type mensen. Frontstage of backstage (Goffman, 1959)? Ik kan me goed vinden in de kritiek van Hogan (2010) op deze theorie. In het volgende citaat van Hogan (2010) zelf wordt dat duidelijk verwoord: Goffman’s dramaturgical approach (including the notions of front and back stage) focuses on situations. Social media, on the other hand, frequently employs exhibitions, such as lists of status updates and sets of photos, alongside situational activities, such as chatting. A key difference in exhibitions is the virtual “curator” that manages and redistributes this digital content.

Zelf plaats ik niet zeer geregeld nieuwe statusupdates op Facebook. Als ik een bericht plaats, probeer ik rekening te houden met mijn publiek. Zo plaats ik alleen berichten die wat mij betreft inhoud hebben of juist heel grappig zijn. Schildpad uitlaten en eten omdat je honger hebt, horen duidelijk niet in dat rijtje thuis. Facebook zal altijd wel een vertekend beeld weergeven van mijzelf. Ik plaats niet al mijn gevoelens en gedachtes op het wereldwijde web en men zal mij om die reden aan de hand van mijn Facebookprofiel nooit goed genoeg kennen om écht kenmerkende uitspraken over mijn karakter te doen. Ook probeer ik niet te veel over hetzelfde onderwerp berichten te plaatsen. Afgelopen dagen ligt het netwerk van Blackberry er bijvoorbeeld uit. Ik word onderhand gek van alle berichten die hierover geplaatst worden. Echter, de mensen die op deze berichten reageren met kreten dat zij weer gek worden van deze berichten, vind ik persoonlijk nog erger (overigens doe ik er nu wel zelf een beetje aan mee door het hier te bespreken, klein beetje maar…). Op dat soort momenten stoor ik mij meer aan Facebook dan dat ik er plezier uit haal. Wensen of het niet bestond? Jazeker. Als ik werkelijk de keuze had om het nooit meer te gebruiken? Dan wint ook hier mijn nieuwsgierigheid het wederom. Alhoewel Whatsapp op mijn smartphone de laatste tijd ook een mini-roddel-rubriek aan het worden is, zou ik Facebook uiteindelijk niet willen opgeven. Nu ja, als werkelijk iedereen begint over schildpadden en hongerige magen is er een kans dat ik Facebook voor eens en voor altijd afsluit. Grapjes kan ik wel te allen tijde waarderen: ‘Wat doet jouw Blackberry niet wat mijn magnetron wel doet?’*

Al met al heb ik het interessant gevonden kennis te maken met andere social media, maar beklijft het (nog) niet. Boven alles waardeer ik de face-to-face gesprekken met vrienden, alhoewel ik mezelf laatst betrapte…

“Niet waar, heeft hij dat gezegd? Hoe weet je dat, heeft ze jou dat verteld?”

‘Nee joh, denk je echt dat ze dat tegen mij zou zeggen? Ik heb het van Facebook.’

 

THE END

 

 

*PING!

Advertisements

One Comment on “Facebook, that’s it”

  1. Grappig dat je internet gebruik zo routinematig is. Wat zou er gebeuren als je deze routine niet volgt? Het valt me op dat je eerst leuke dingen bekijkt en daarna aan het serieuse werk gaat. Ben je daarom niet zo entousiast over twitter en andere social media omdat je routine anders te lang wordt en je niet meer aan je serieuse werk toe komt?


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s