Welkom in mijn museum

Voordat ik het vak sociale media volgde was ik niet erg actief op social media sites. Ik behoorde al wel tot de grote hoeveelheid met een profiel op facebook.  Van de mensen die gebruik maakt van een social media site, maakt 92 % namelijk gebruik van facebook (Hampton et Al., 2011). Ik had nog geen twitter en had nog nooit gehoord van google+. Nu ben ik me de afgelopen maanden volop bezig gaan houden met deze social network sites. Altans, heb ik geprobeerd.

Als eerst maar een account aanmaken  op twitter. Gelukkig hoeft er niet veel persoonlijke informatie ingevult te worden bij het maken van dit account. Ik ben me er namelijk van bewust dat iedereen mij online kan volgen. Alles wat ik online plaats, foto’s, blogs, berichten zijn door iedereen te lezen. Daarom ben ik niet heel gretig in de hoeveelheid persoonlijke informatie die ik online wil plaatsen. Ik kwam er achter dat het leuke van twitter is dat je iedereen die ook een twitteraccount hebt kunt volgen. De mensen die ik ben gaan volgen zijn buiten de verplichte politicus, merk en beroemdheidm personen of merken geworden die ik zelf erg leuk vind. Zo ben ik fan van the body shop, dus daarom volg ik hen. Ook ben ik elk tijdschrift merk dat ik lees gaan volgen. Erg handig om zo op de hoogte te blijven van de nieuwste weetjes.

Daarna ben ik door gegaan naar google+  en heb ik een account gemaakt. Deze site staat nog in zijn kinderschoenen dus er is nog niet veel te beleven. Het special is dat ik iedereen in circels ik kan delen. Jammer genoeg zijn mijn circels tot op heden erg leeg gebleven aangezien bijna niemand van de mensen die ik ken een account heeft. Alleen een aantal van mijn klasgenoten die net als ik verplicht een account moisten aanmaken heb ik kunnen toevoegen. Deze heb ik geplaatst in de speciaal gecreerde kring: Vu. Ook heb ik nog een paar keer ingelogd om te kijken of ik meer bekenden toe kon voegen, maar dit was niet het geval. Daarom moet ik bekennen dat ik de site links heb laten liggen en mij niet echt meer intresseer voor deze site. Het lijkt te veel op facebook.

Op facebook had ik al een profiel. Dit account is te beschrijven als wat Zhao, Grasmuck en Martin (2008) beschrijven als een impliciet profiel. Dit is een account die vooral visueel is en weinig tekst en uileg op staat. Mijn hobbies en interesse heb ik er niet op gezet omdat ik niet vind dat mensen er op deze manier achter moeten komen wat voor muziek ik leuk vind. Als ze het willen weten vragen ze het maar. Ik ben me er namelijk van bewust dat alles wat je online door veel mensen te zien is. Dit komt neer als wat Child & Petronio (2011) toeschrijven aan een van de eigenschappen van het delen van informatie: Zodra informatie gedeeld is, gaat ze van individueel eigendom naar collectief eigendom.

Wel staan er een aantal foto’s in mijn fotoalbum. Dit zijn er niet veel. Een foto plaats ik namelijk alleen als ik iets speciaals heb meegemaakt en mijn persoonlijkheid laat zien Dit kan een foto met familie of vrienden zijn of een foto van een concent. Dit gebeurd niet vaak dus daarom plaats ik niet vaak een nieuwe. Als ik er wel een foto op zet moet ik wel leuk staan. Een foto waar ik niet goed op sta zet ik er niet op omdat ik geen negatief beeld van mijzelf neer wil zetten. Volgends Siibak (2009) ben ik niet de einige die deze overweging maak want uit zijn onderzoek bleek dat vooral meiden foto’s kiezen waar ze er goed op uitzien (56% vs. 31%), die in een mooie omgeving zijn genomen. Meiden plaatsen ook vaker foto’s waar vrienden of familieleden opstaan, die een belangrijk moment in hun leven tonen, of hun persoonlijkheid laten zien dan jongens.

Wat opvallend was en waar ik mezelf ook schuldig voor moet verklaren is dat ik net als ‘70 % van de Nederlanders’ (Lewis et al., 2008) mijn profiel op facebook niet prive staat. De risico’s die ik hierdoor kan lopen is dat ik gestalkt wordt, iemand waar ik het liever niet van heb mij in de gaten houdt, of zelfs erger iemand mijn identiteit steelt! Maar zo’n vaart zal het niet lopen. Ik geef online namelijk weinig van mijzelf bloot. Zet niet vaak een statusupdate en als ik dit wel doe zet ik hier niet veel persoonlijke informatie in, of zet de tekst zo neer dat alleen vrienden snappen wat ik ermee bedoel. Ook accepter ik alleen een vriendenverzoek van mensen die ik persoonlijk ook ken. Ik heb dan ook maar 100 vrienden, maar deze ken ik wel goed. Van iedere vriend is namelijk elke statusupdate te lezen en op deze manier blijft ik op de hoogte van waar ze mee bezig zijn, zonder dat ik ze hoef te spreken. Vaak zet ik alleen een berichtje neer als iemand een intressante status update plaatst.

Mijn social media gebruik is de afgelopen maand niet erg toegenomen. Als ik soms even niks te doen heb, zoals als ik in de trein sta, kijk ik even op twitter of facebook. Facebook gebruik ik nog steeds het meest. Ik zie mijn vrienden als mijn publiek en ik ben niet opeens meer met ze gaan willen delen, ondanks doordat ik het vak social media volg. Als ik vind dat iemand iets echt moet weten neem ik liever persoonlijk contact met ze op, in plaat van dat ik het online zet. Want als ik dat doe kan iedereen mee lezen. Zelfs totaal vreemden kunnen dit lezen en hierop reageren. Hier zit ik niet op te wachten. Mijn vrienden ontmoet ik liever offline. Wel leuk om even tussendoor te kijken waar mijn vrienden mee bezig zijn, maar mij zal je nooit erg actief zien op social media. Ik heb het namelijk te druk met het afspreken met mijn vrienden in het ‘echte’ leven.

Advertisements


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s